dinsdag 3 december 2013

349. Is er nog leven na hyves?

Het was er één teveel. Laat ik het maar eerlijk bekennen. Normaal gesproken drink ik èèn rosè, een witte- of rode wijn. Soms nog een tweede. Ik weet het van mijzelf: ik houd mij doorgaans strikt aan maximaal twee glazen wijn, want anders word ik lacherig. Maar gisterenavond heb ik nog een extra glas Merlot ingeschonken. Het komt door de klap. Zo voelt het aan, als een amputatie. Degenen die denken dat ik een ernstige operatie heb ondergaan, hoeven niet bezorgd te zijn. Het komt door het verdwijnen van hyves.nl, een Nederlandse vriendenwebsite, waar je met elkaar kon 'praten', foto's kon plaatsen, reageren op anderen met zogenaamde 'krabbels' en niet het minst onbelangrijkste: je kon er bloggen. Weblogs plaatsen wel te verstaan. Met plezier heb ik veel van die weblogs (blogs) bij anderen gelezen en je begrijpt het al, vrij snel (op 23 februari 2008) meldde ik mijzelf ook aan op hyves met een  'avatar' en plaatste de volgende dag meteen mijn eerste bijdrage, met de prozaïsche titel: Mijn eerste weblog. Zoals veel vrienden wel weten, ben ik al een tijdje aan het bloggen. Naarmate er meer blogs uit mijn digitale pen vloeiden, kreeg ik ook meer vrienden, vooral toen ik blog nr. 9 schreef over mijn ontmoeting met Brad Pitt. De reacties daarop van mijn eerste hyvesvrienden heb ik gelukkig nog hier kunnen 'redden'. Al spoedig merkte ik dat ik het bloggen leuk vond en creëerde een zogenaamd 'alter ego', een pseudoniem. Mijn interesse voor cultuurhistorie, de Franse taal en het duiken in geschiedenisverhalen, bracht  mij ertoe de figuur van 'Napoleon' te kiezen. Het voordeel daarvan was dat er -ook geschiedkundig - veel over de  zichzelf tot keizer gekroonde Napoleon te melden valt en zo'n 'figure historique' leent zich bij uitstek om er van alles op los te fantaseren. Dus kroop ik in de huid van Napoleon Bonaparte en schreef er lustig op los, o.a. over mijn eega Josephine, mijn zuster Pauline en 'op stap met een hyves-vriendin'. Nieuwe vrienden kregen steevast een groet ( merci, a bientot' ) van 'L 'Empereur.


Weer even terug naar gisterenavond: Ik zat op de bank met de laptop naast mij en probeerde nogmaals of er toch niet een mogelijkheid was om wat te lezen op hyves. Helaas pindakaas, mijn bittere constatering was dat men er 's morgens toch echt de stekker had uitgetrokken. Ik wil niet in herhaling vallen, dus lees mijn verhaal van gisteren maar: 348. In memoriam: hyves.nl
Ik was helemaal van streek en nestelde mij tegen mijn 'hubby' aan. 'Wat moet ik nu?' vroeg ik aan hem en ik begon zachtjes te snikken. Hij begreep het gelukkig en legde liefdevol zijn arm om mij heen. Mijn hand verdween achter de knoopjes van zijn overhemd en ik streek over zijn warme borstkas. "Je moet helemaal niets', antwoordde hij. 'Zo gaat het nu eenmaal met websites. Welkom in de grote wereld van financiële belangen, focusverandering en snelle acquisitie. Hyves levert niet voldoende geld meer op, dus gaan ze de bakens verzetten. De 'spielerei 'met vriendengroepjes, daar willen ze vanaf. Bovendien zullen ze zich heus niets aantrekken van een paar bloggers, zoals jij' 'Een paar? zei ik 'Weet je hoeveel mensen er nu treurig zitten te kijken naar hun verdwenen schrijfsels? Weet jij wat van de impact? Hij ging onverstoord verder: 'Laten het er dan voor mijn part 2.000  bloggers zijn, dat vinden ze vast niet opwegen tegen de tienduizenden spelletjesfanaten, die ze denken binnen te halen. En als ze genoeg 'gamesvrienden' bezitten, gaan ze beginnen met geld ervoor te vragen. Want de pegels moeten binnenkomen, anders kunnen ze volgens jaar rode cijfers aanschouwen.'
Ik moest even slikken en zei met tranen in mijn ogen: Ja, ik begrijp je, het is misschien wel zo, maar ik vind het zo jammer, ik heb niet eens mailadressen van al mijn vrienden op hyves. Gelukkig heb ik wel enkele vrienden weer op Facebook ontmoet, maar toch moet ik zeggen dat hyves wel iets bijzonders had'. Weer rolden de kleine druppeltjes over mijn wangen. Ik moest even naar de slaapkamer om Michiel te verschonen. Toen ik weer terug kwam omarmde hij mij en zei: 'Ga morgen gewoon heerlijk bij Globus een kop cappuccino drinken, neem je laptop mee en schrijf het van je af.'  Dat leek mij wel een goed plan. Of het door dat extra glas wijn kwam, ik denk het wel, maar ik kroop tegen hem aan en zei: 'Schat, ik heb je nodig. Ik wil bij je zijn. Vrij met me.'
Vanuit de psychologie weet ik dat seks een goed medicijn is voor verdriet en teleurstelling. Wellicht ook een middel tegen 'rouwverwerking'. Want zo voelde het. Hyves was dood. Alsof een ledemaat van je afgesneden is, iets geamputeerd was. Het deed pijn. Maar ik wist dat er weer een nieuwe dag kwam, zonder hyves, maar wel met mogelijk nieuwe uitdagingen. De realiteit van alle dag, onze relatie en het echte leven om ons heen waren belangrijker. Ik wist het wel, maar was het even vergeten. Wouter knoopte mijn blouse los en ik voelde zijn warme handen op mijn buik. Hij kuste mij op de mond, daarna in mijn nek, vond de sluiting van mijn beha en fluisterde: 'lieverd, kom mee'. We waren snel in bed en ik voelde zijn tong op mijn borsten, hij gleed met zijn hoofd naar beneden, over mijn navel en hij vond dat heerlijke plekje. Voor mijn gevoel duurde het meer dan twee uur. Het was heerlijk en ontspannen.
Ik was uit mijn negatieve spiraal gehaald. Toen ik hem uithijgend naast mij zag liggen, sloop ik nog even zachtjes uit bed. In de kamer stond op de bank mijn laptop nog aan, met op het scherm: hyvesgames.nl. Nee, daar heb ik geen behoefte aan. Schakelaar uit, laptop dicht en een nieuw hoofdstuk. Ik gleed het bed weer in en hoorde een licht gesnurk....

Hoe het mij bij Globus (een warenhuis met restaurant in het centrum van Zürich) vergaan is, daarover in een volgend blog. Lees verder op: 350. Definitief afscheid van hyves
© Matti, 3 november 2013
Reacties op mijn blogs stel ik altijd op prijs.

Geschreven bij Globus, onder het genot van een cappuccino. Morgen of overmorgen het vervoilg, moet nog wat aan bijgeschaafd worden.

maandag 2 december 2013

348. In memoriam: hyves.nl

Het was al een poosje terug aangekondigd: hyves.nl in de huidige vorm gaat verdwijnen. Er zou - volgens de de TMG Media groep (de eigenaar van hyves.nl) meer behoefte zijn aan spelletjes. Om het met een moderne terminologie aan te duiden: een gamessite. Nu ben ik zelf geen digitale-spelletjesfanaat, maar als ik zo hoor van vrienden zijn er websites in overvloed waar je al je spelkwaliteiten en -lusten kunt botvieren.

Vandaag was het dan zover. Het is echt waar. Hyves is overleden. Vanmorgen probeerde ik nog even in te loggen op mijn account http://matti84.hyves.nl/ om nog een paar leuke reacties op mijn blogs te redden, maar ik werd doorverwezen naar hyvesgames.nl.
'Hyves Games.' Nee, ook anglicismen schuwt men niet. Daar zat ik natuurlijk niet op te wachten en dat wil ik niet! Ik moest wel even slikken en een paar traantjes laten. Ik regaeer in stijl, dus gooi ik er ook maar een engelstalige kreet tegenaan: Goodbye dear friends! Ik kon het aanvankelijk niet geloven en ik hoopte nog even om met een omweg bij mijn blogs, foto's, vrienden enz. te komen. Op 23 februari 2008 had ik mij aangemeld bij hyves, met als doel te gaan bloggen. Ruim 500 blogs vloeiden uit mijn pen en vele vrienden plaatsten leuke en waarderende reacties. Doorgaans werden mijn blogs tussen de 100 en 300 keer gelezen. Enkele blogs werden zelfs 'UITGELICHT' op hyves. Sommige blogs werden meer dan 3.000, 4.000 keer gelezen. Dat alles was keurig op hyves gearchiveerd. Vanzelfsprekend wil ik bescheiden blijven, er waren nog tentallen goede bloggers, die ik met plezier las. Ik wilde nog even kijken maar helaas, het bleek onontkoombaar, alles is verdwenen. Ze hadden het nog zo beloofd: 'Always in touch with your friends'
Beloften zijn te geloven zolang het er nog staat. Er is rigoureus een streep doorgehaald en er is een nieuwe website vervaardigd, met spelletjescontent. 
Het nieuwe hyvesplatform, kan ik maar het beste omschrijven als: 'Zielig en triest'. Dat is subjectief, het is mijn eigen interpretatie uiteraard.















Paulien Cornelisse, de auteur van de bestseller 'Taal is zeg maar echt mijn ding',  schreef in haar NRC-column van 14 juni jl. al over de betekenis van de woorden 'zielig en triest.' Volgens Cornelisse gaat het met zielig dezelfde kant op als  met triest: 'Dat was ooit een gemoedstoestand. Nu is het een verzamelterm voor alles wat je niet wilt hebben of zijn.'
Nu kan het wel zo zijn dat hyvesgames.nl graag wil dat je deelneemt. Natuurlijk wil ik dat niet. Wie anno 2013 een beetje wil meetellen in de participatiesamenleving moet inhaken denken de bedenkers van het platform. De startinformatie zegt:

'Verzamel nieuwe vrienden. In veel spelletjes kunnen vrienden van pas komen tijdens het spelen. Ze kunnen je bijvoorbeeld geschenken sturen, helpen bij de oogst of je bijstaan tijdens het verslaan van een eindbaas.'
Nee, digitale geschenken heb ik niet nodig, het enige wat van mijn kant geoogst kan worden is onbegrip en lacherigheid. Aan het verslaan van een eindbaas heb ik evenmin behoeft. Eindbaas?  Merkwaardig begrip. Wie is de eindbaas? De president-directeur van de TMG-groep?

Morgenochtend ga ik naar mijn vaste plek op de vijfde etage van Domus (een warenhuis in Zürich, red.). Daar laat ik mij een heerlijk kop cappuccino inschenken en ik bestel er wat lekkers bij. Ik neem mijn laptop mee en ga dan beginnen aan een soort afscheidsblog met de titel: 349. Is er nog leven na hyves.nl? Ik weet niet of ik mij kwaad, boos, verdrietig, verontwaardigd, teleurgesteld of  wat dan ook moet voelen.
Opeens krijg ik de behoefte om een onparlementair en voor mij gewoonlijk niet toelaatbaar vocabulair te gebruiken: ik voel mij gewoon kut.
Hyves.nl wordt 'bedankt' voor het rigoureus 'vermoorden' van mijn (onze) sociale contacten.
Natuurlijk is dit niet mijn laatste stuiptrekking. Ik leef nog en natuurliik blijf ik bloggen. Op mijn Blogger-account (van Goole). Echter, mijn hyvesaccounts komen in aanmerking voor een in memoriam:

_____________________________________________

               In memoriam

Matti http://matti84.hyves.nl/blog

23 februari 2008 - 2 december 2013

- een verzameling blogs geschreven met enthousiasme en passie -Door een onheil van buitenaf werd zij plotseling uit het accountsbestand verwijderd
Namens vele hyvesvrienden, blogger en betrokkenen:
Allen.

en mijn alters:
Napoleon       
http://napoleon1813.hyves.nl/blog (franstalige- en historisch getinte blogs)
Ben Blogger  
http://besteblogger.hyves.nl/blog (uitlaatklep in abominabele taaltoepassing)
Miss Lilyput  
http://miss-lilyput.huves.nl/blog (kindergedichten en proza)
Number Nine 
http://numbernine.hyves.nl/blog (politieke colums, toekomstverkenningen en -visies)
Lady Kant      
http://lady-kant.hyves.nl/blog (blogs in middelnederlands, latijn, taalexcercities)
Femme Fatale
http://femme-fatale.hyves.nl/blog (sensueel- en erotisch getinte blogs, thrillerachtige verhalen)












Correspondentieadres:
Matti, Blogger.com
_____________________________________________



                                           




Matti
http://matti84.hyves.nl/blog (R.I.P.)




Lees verder op: 349. Is er nog leven na hyves?
© Matti, 2 december 2013
Reacties op mijn blogs stel ik altijd op prijs.


zaterdag 30 november 2013

347. Tijdloos

~Proza~

Vandaag hebbben we besloten de tijd te rekken
Vandaag hebben we besloten de tijd te doden
Vandaag bestaat er geen tijd
Vandaag hou ik van jou

Morgen gaan we de tijd verlengen
Morgen weten we niets van tijd
Morgen zijn we de tijd vergeten
Morgen hou ik nog meer van jou

Daarna willen we tijd vertragen
Daarna zal alles anders zijn
Daarna wil ik tijd bevriezen
Om altijd dicht bij jou te zijn

Gisteren was ik de tijd vergeten
Vandaag geef ik jou alle tijd
Morgen zal ik de tijd niet kennen
Ik wil zelfs tijdloos bij je zijn













© Matti, 30 november 2013
Reacties op mijn blogs stel ik altijd op prijs

dinsdag 26 november 2013

346. Cappuccinoblog: English speaking day

Cappuccinoblog

It's Tuesday. Today it's our weekly English speaking day. We converse together in English. On Saturday we speak German, because then we usually go out shopping anyway. And further on? We just talk Dutch.

It immediately began early in the morning. My hubby whispered softly: 'Good morning darling, have you been awake? He put his hand between my shirt and my naked body (I always sleep in a T-shirt) and felt his warm hand on my right breast. He rubbed his thumb over my nipple and said: 'Today we do everything in the English way' 'What's that, in the English way?', I asked. I was still half asleep and while his hand slid down, he said: 'just try out' ...The bathroom and the breakfast had to wait a while. I love that mornings...


Spreken in het Engels houdt onze talenkennis paraat. Misschien vinden sommigen het gek, maar wij worden er niet minder van Praten in het Nederlands gaat ons het beste af hoor!



'Cappuccinoblog'*
, een kort sfeerblog van maximaal 200 woorden.
(*Begrip, bedacht door mij; onder het drinken van een heerlijk kopje cappuccino heb je net even tijd om een - niet al te lang - blogje te lezen).


© Matti, 26 november 2013
Reacties op mijn blogs stel ik altijd op prijs.

dinsdag 19 november 2013

344. Genietmoment 1

Laatst vroeg een vriendin aan mij: wat zijn jouw genietmomentjes? Om eerlijk te zijn: ik heb er heel veel.
Mijn genietmomentje met mijn lief, 's morgens vroeg als ik wakker word, een genietmomentje met mijn kleine ukkepuk in bad, genietmomentjes achter een kop cappuccino, mijn genietmomentje als ik in de bus stap en mijn ogen laat dwalen over de stad, een genietmomentje als ik heerlijk onderuitgezakt op de bank zit met een boek. Dit blog zou te lang worden als ik hier alles moest opsommen. Ik wil gewoon genieten van alles om mij heen, of ik het kan beïnvloeden of niet. Daarom begin ik maar gewoon met mijn hart te luchten met genietmoment 1:

's morgens, als ik wakker word

Het is heerlijk om wakker te worden met mijn lief naast mij. Ik doe voorzichtig mijn ogen open en sluit ze daarna weer meteen, om nog even een paar minuten te doezelen. Langzaam kom ik tot het besef dat de dag weer begint en als ik even de tijd heb en het programma het toelaat, kruip ik nog even dicht tegen hem aan, of beter gezegd: ik kruip nog even bovenop hem. Ik laat mijn hand over zijn borstkas glijden en laat mijn hand verder naar beneden gaan. Heerlijk om te ontdekken dat hij nog helemaal 'compleet ' is. Vooral als we een paar dagen geen seks hebben gehad, is het verlangen groter en wil ik hem voelen. Dan maakt het niet uit of het nog vroeg op de dag is en we net wakker worden.
Ik besef mij heel goed dat ik mij op glad ijs begeef om hierover te schrijven, want seks - en vooral de beleving ervan - is nog flink taboe om erover te bloggen. Toen ik pas een relatie met Wouter had, wilde ik ontzettend graag weten, wat hij voelde en wat hij graag wilde, als we dicht en intiem bij elkaar waren. Liefde is: samen delen, samen ontdekken wat je fijn vindt en samen gewoon genieten. Dat wilde ik en ik heb aan enkele hartsvriendinnen gevraagd hoe ze dat ervaarden met hun partner. Wat zijn favoriete standjes, wat vinden mannen fijn en wat brengt je samen tot een 'hemels hoogtepunt'? Mag je bijvoorbeeld als vrouw  'faken' om je partner een geweldig bevredigend gevoel te geven? Mag je vragen of je partner je wil vingeren?  Het resultaat was dat ik antwoorden kreeg, waar je niet veel wijzer van werd, of omfloerste omschrijvingen, sommigen reageerden -zelfs in een persoonlijk gesprek als meiden onder elkaar - in een gegniffel en een antwoord als; 'Ontdek gewoon wat je samen fijn vindt', maar niets wat zijzelf beleefden of voelden. Ik was bijvoorbeeld helemaal niet op de hoogte dat mannen pijpen lekker vinden en dat het absoluut niet abnormaal is, als je hem daarmee verwent. Op websites over psychologie en seksualiteit kun je er natuurlijk van alles over vinden, maar ik had juist behoefte aan de persoonlijke invalshoek. Toen wij pas onze relatie gingen uitbouwen en die wat steviger wilden maken, sprak ik altijd over 'samen vrijen', terwijl Wouter heel direct zei: 'Schat, ik wil straks met je neuken en ik laat je alle sterren van de ruimte zien'. Ik moest dan altijd blozen, want mijn opvoeding was heel behoudend, zo niet: preuts, geweest. Seks was iets waarover je niet moest praten. Bovendien kwam het woord 'neuken' helemaal niet in het vocabulaire van onze opvoeding voor. Nu heb ik geleerd dat in een persoonlijke en intieme relatie niets raar is en het juist ontspannend werkt als je de zaken benoemt zoals ze zijn. Dus kijk ik er niet meer gek van op als hij fluistert: 'Liefje, ik ben zo geil vanavond, laten we zo naar bed gaan, want ik heb je nodig.'
Misschien schieten al mij trouwe bloglezers mij nu direct af, als ik dat zo recht voor zn raap zeg, maar mijn 'hubby' vindt het fijn als ik hem laat weten dat ik seks met hem wil en naar hem verlang. Hij weet precies wat ik fijn vind en hij neemt er de tijd voor. Dat is wat wij vrouwen nodig hebben: tederheid, geduld, aandacht en geborgenheid. Ik hoop dat ik er heel lang van mag blijven genieten. Het heerlijkste is als wij - mijn partner en ik - dat hoogtepunt samen beleven.

Wie weet, stoot ik met dit blog vrienden/vriendinnen voor het hoofd, vooral degenen die geen relatie hebben of er juist naar uitzien. Of wellicht denk je: toe maar, die durft...
Omdat er nog heel weinig 'open en eerlijk' over is geblogd, waag ik het erop. Uiteindelijk kan ik na de eerste 'heftige reacties', als die komen, dit blog altijd nog verwijderen...
Eigenlijk hoop ik dat je iets van jezelf hierin herkent, want seks is natuurlijk, het hoort bij je relatie, seks is fijn en je mag er natuurlijk van genieten.
Dit was het dan voorlopig, een verhaal over genietmomentje 1,
Badderboy (genietmomentje 2), volgt binnenkort.

@Matti, 19 november 2013
Reacties op mijn blog stel ik altijd op prijs.